بر طبق عادت اول سلام

مدت های زیادی بود که در فکر یک جایی برای درج نوشته های بیشتر از ۱۴۰ کاراکترم بودم، اینجارو فرصتی برای گفتن روزگذرهایم می‌دونم، هرچند در این لابه‌لای ثانیه های این روزگذرها چیز چندان جالبی پیدا نمیشه جز تکرارهای خالی از هیجان خاصی. اما تا بوده حرف‌های بی‌مخاطبی بوده که روی گوشه های ذهنمون ته‌نشین شده و شاید اینجا مجال گفتن را بدهد.


منتشر شده در: